چرکنویس

فکر کنم یه چند وقتی میشه که، یه جور دیگه ای به دنیا نگاه میکنم.

باورم شده که

همه ی آمدن ها و رفتن ها

همه ی دوستی ها و آشنایی ها

همه ی سلام ها و خداحافظی ها

همه ی دوست داشتن ها و متنفر بودن ها

همه ی خوبی ها و همه ی بدی ها

به لطف خدای بزرگ و عزیز و مهربون انجام میشه، شاید این موضوع برای خیلی ها خنده دار باشه و پیش خودشون فکر کنند که این موضوع یه امر بدیهی هست و همه ( اکثر قریب به اتفاق) به این موضوع اعتراف میکنند

ولی باید اعتراف کنم من هم فکر می کردم این موضوع برای من هم اثبات شده ولی اعتراف میکنم که الان بهم ثابت شده و ایمان قلبی دارم.

خدایا این حس زیبا رو از من نگیر

به بهانه میلاد باسعادت  یگانه منجی برگشتم اون هم از نوع دیدی تازه

این شع رهم در پایگاه مهدویت دیدم و حیفم اومد تو پست اول نباشه

چه جمعه ها که یک به یک غروب شد نیامدی

چه بغض ها که در گلو رسوب شد نیامدی

خلیل آتشین سخن، تبر به دوش بت شکن

خدای ما دوباره سنگ و چوب شد نیامدی

برای ما که خسته ایم و دل شکسته ایم نه

ولی برای عده ای چه خوب شد نیامدی

تمام طول هفته را به انتظار جمعه ام

دوباره صبح، ظهر نه غروب شد نیامدی